Cold Comfort for Change?

Σε όλους διαβάζουν αυτό το μπλογκ είναι γνωστό ότι δεν έχει τραγούδια και ποιήματα. Όμως διαβάζοντας το κείμενο του Στάθη Σταυρόπουλου που αντέγραψα χθες, και τα σχόλια από τις φίλες και φίλους που δεν πρόλαβα να απαντήσω, σκέφτηκα να γράψω τους στίχους από ένα τραγούδι και να το αφιερώσω σε όλες και όλους που κάπου-κάπου αναρωτιούνται που βρίσκονται και που τραβάνε.

Είναι η δεύτερη στροφή που ταιριάζει, αλλά δε θα την βάλω μόνη της.

Kοιτάτε: οι άλλες γενιές πριν από μας τα βρήκαν πιο δύσκολα, και παρ' όλα αυτά τα κατάφεραν να σπρώξουν την ιστορία προς τα μπρός. Δεν είναι χειρότερα σήμερα. Δεν μπορεί να είμαστε εμείς τόσο κυνικοί τόσο παραιτημένοι. Όχι δα. Σήμερα είναι η δική μας βάρδια. Eίναι η δική μας ευκαιρία.

---

"So, so you think you can tell Heaven from Hell,
blue skies from pain.
Can you tell a green field from a cold steel rail?
A smile from a veil?
Do you think you can tell?

And did they get you to trade your heroes for ghosts?
Hot ashes for trees?
Hot air for a cool breeze?
Cold comfort for change?
And did you exchange a walk on part in the war for a lead role in a cage?

How I wish, how I wish you were here.
We're just two lost souls swimming in a fish bowl, year after year,
Running over the same old ground.
What have we found? The same old fears.
Wish you were here."

Pink Floyd "Wish You Were Here", Written by David Gilmour and Roger Waters, Music by David Gilmour (lead vocals-lead guitar), Roger Waters (rhythm guitar-bass guitar), Rick Wright (synthesizer-piano) and Nick Mason (drums)

---
ΥΓ. Δεν νομίζω ότι μπορώ να το μεταφράσω τόσο καλά όσο είναι γραμμένο στα αγγλικά. Eλπίζω ότι και η μουσική και η γλώσσα είναι προσβάσιμη σε όλους.